Hoe verwijder ik een teek bij mijn hond?

Pak de teek met een tekentang of tekenhaak zo dicht mogelijk bij de huid, tegen de kop aan. Trek hem er rustig en recht uit, zonder te draaien of te knijpen in het lijf. Ontsmet daarna de plek en noteer de datum, zodat je de beet de dagen erna in de gaten kunt houden.

Wat is de ziekte van Lyme bij honden?

Lyme is een bacteriële infectie die via een besmette teek kan worden overgedragen, meestal pas na ongeveer een etmaal dat de teek vastzit. Snel verwijderen verkleint het risico flink. Klachten als koorts, sloomheid, kreupelheid of gewrichtsontsteking kunnen weken later opduiken; twijfel je, ga dan naar de dierenarts.

Hoe weet ik of mijn hond vlooien heeft?

Veel krabben, bijten en likken zijn eerste signalen. Kam de vacht met een vlooienkam boven een wit vel: kleine zwarte korreltjes die rood uitlopen op een vochtig doekje zijn vlooienpoep. Zie je dat, behandel dan zowel de hond als het huis, want de meeste vlooien zitten in de omgeving.

Teken en vlooien bij de hond: controleren, verwijderen en voorkomen

Q: Wanneer is het tekenseizoen?

Teken zijn vooral actief van het vroege voorjaar tot in de late herfst, grofweg van maart tot november. Door zachtere winters komen ze steeds vaker het hele jaar door voor. Controleer je hond dus niet alleen in de zomer, maar zeker na elke wandeling door bos, duin, hoog gras of struikgewas.

Teken en vlooien horen bij het buitenleven van een hond, maar leuk zijn ze niet. Teken kunnen ziekten overdragen en vlooien zorgen voor jeuk, huidklachten en een besmet huis. Het goede nieuws: met regelmatige controle, de juiste aanpak en wat preventie houd je de overlast klein. Deze gids helpt je op weg.

Het tekenseizoen en waar je op let

Teken zijn het actiefst van het vroege voorjaar tot in de late herfst, grofweg van maart tot november. Door de zachtere winters komen ze steeds vaker het hele jaar door voor, dus alertheid loont ook buiten de zomer. Ze zitten vooral in bos, duin, hoog gras en struikgewas, en laten zich vanaf een grasspriet op een passerende hond vallen.

Na een wandeling door zulk gebied is een korte controle een kleine moeite. Teken kruipen graag naar warme, dunne huidplekken. Kijk en voel daarom extra goed op deze plaatsen:

Rond de kop, oren en onder de halsband.
In de oksels en liezen en tussen de tenen.
Rond de ogen en de bek, waar de vacht dun is.

Je hond controleren en een teek verwijderen

Laat je handen door de vacht gaan en voel of je ergens een klein bultje tegenkomt. Een teek voelt als een hard, rond knobbeltje; hoe langer hij vastzit, hoe voller en groter hij wordt. Vind je er een, verwijder hem dan rustig maar zo snel mogelijk.

Zo pak je het aan:

Pak de teek met een tekentang of tekenhaak zo dicht mogelijk bij de huid, tegen de kop aan.
Trek hem er recht en gelijkmatig uit; niet draaien, niet rukken en niet in het lijf knijpen.
Ontsmet de plek daarna en gooi de teek weg of spoel hem door.
Noteer de datum en houd de bijtplek de komende weken in de gaten.

Blijft de kop per ongeluk achter, dan werkt het lichaam die meestal vanzelf naar buiten. Ontstaat er een grote rode kring of raakt de plek ontstoken, ga dan naar de dierenarts. Een goede vachtborstel en regelmatig borstelen helpen trouwens om teken en andere ongewenste gasten sneller op te merken.

De ziekte van Lyme en andere risico’s

Niet elke teek draagt een ziekte over, maar het risico is er wel. De bekendste is de ziekte van Lyme, een bacteriële infectie die pas overgaat nadat de teek ongeveer een etmaal heeft vastgezeten. Juist daarom is snel verwijderen zo belangrijk: hoe korter een teek zit, hoe kleiner de kans op besmetting.

Klachten laten vaak op zich wachten. Denk aan koorts, sloomheid, verminderde eetlust, kreupelheid of gewrichtsontsteking, soms pas weken na de beet. Merk je zoiets en weet je dat je hond een teek heeft gehad, meld dat dan bij de dierenarts. Teken kunnen ook andere infecties overbrengen, dus onderschat een tekenbeet niet.

Vlooien herkennen en aanpakken

Vlooien verraden zich meestal door veel krabben, bijten en likken. Wil je zekerheid, kam de vacht dan met een vlooienkam boven een wit vel. Kleine zwarte korreltjes die roodbruin uitlopen op een vochtig doekje zijn vlooienpoep, oftewel verteerd bloed. Dat is het bewijs.

Belangrijk om te weten: het overgrote deel van de vlooienpopulatie zit niet op je hond, maar in de omgeving, in de vorm van eitjes, larven en poppen in kleden, manden en kieren. Behandel je alleen de hond, dan blijft de plaag terugkomen. Pak daarom altijd beide aan:

Behandel de hond met een middel dat door de dierenarts of drogist wordt geadviseerd.
Was manden, dekens en kussens op hoge temperatuur en stofzuig het huis grondig.
Herhaal de behandeling volgens voorschrift, want de cyclus loopt over enkele weken.

Vergeet de rustplek van je hond niet mee te nemen in de schoonmaak. Kies bij voorkeur een mand of kussen dat makkelijk te wassen is; in onze hondenmand koopgids lees je waar je op let.

Preventie: voorkomen is minder werk

Structurele preventie scheelt een hoop gedoe. Er zijn diverse middelen, van pipetten en tabletten tot banden, elk met eigen werking en werkingsduur. Wat het best past, hangt af van je hond, je omgeving en of er kinderen of andere dieren in huis zijn. Laat je adviseren door de dierenarts in plaats van zomaar het goedkoopste middel te grijpen; een goed afgestemd preventieplan werkt beter en veiliger. Blijf daarnaast gewoon controleren na elke wandeling, want geen enkel middel is honderd procent waterdicht.